לכּבֿוד יום-הזכּרון זאָל דער געדענק־פּלאַקאַט פֿון קיבוץ בארי נישט לאָזן פֿאַרגעסןOn Yom Hazikaron, may the memorial poster from Kibbutz Be’eri keep us from forgetting
מיר געדענקען די אַלע, וואָס זײַנען נישט זוכה צו דערלעבן די 76 יאָר פֿון דער מדינה. צווישן זיי — אַזוי פֿיל יוגנט

אַ צערעמאָניע לכּבֿוד יום־הזכּרון בעת אַ מאַניפֿעסטאַציע פֿון קרובֿים פֿון די פֿאַרכאַפּטע ישׂראלים אין עזה; תּל־אָבֿיבֿ, דעם 11טן מײַ Photo by Getty Images
צו הערן אַן אוידיאָ פֿון דעם אַרטיקל, אָט איז די רעקאָרדירונג:
די דאָזיקע וואָך איז אַ וואָך פֿון גרויסע ריסן און גרויס צעריסנקייט ״אין לאַנד״.
אויף דער מחיצה צווישן דעם יערלעכן געדענקטאָג נאָך די קרבנות פֿון מלחמות און טעראָריסטישע אַטאַקעס און דעם 76סטן אומאָפּהענגיקייטס־טאָג, בלײַבן ס׳רובֿ מענטשן וואָס לעבן אין ישׂראל פֿאַרגליווערט צווישן פּײַן, כּעס און ייִאוש.
פּײַן, כּעס און ייִאוש וואָס פֿאַרשוואַרצן יעדן מעגלעכן פֿונק פֿון פֿרייד — פֿרייד וואָס אויף דער גאָרער וועלט זעט אויס נאַטירלעך און באַרעכטיקט: דאָס פֿרייען זיך מיט זײַן אייגן שטיקל נחלה, מיט זײַן אייגענער נאַציאָנאַלער אומאָפּהענגיקייט.
נאָר אין ישׂראל אין 2024 איז אַזאַ פֿרייד נישט מעגלעך.
מיר שטעלן זיך אָפּ און מיר געדענקען מיט צער און טרויער די אַלע, וועמענס לעבנס זײַנען אַכזריותדיק פֿאַרשניטן געוואָרן און וואָס זײַנען נישט זוכה צו דערלעבן די 76 יאָר פֿון דער מדינה. צווישן זיי — אַזוי פֿיל יוגנט, וואָס האָט געדאַרפֿט בויען אַ בעסערע צוקונפֿט. אַזוי פֿיל שיינע יוגנט.
מיר ווילן געדענקען און דערמאָנען דאָס, וואָס אַרום אונדז איבער דער וועלט האַלט מען שוין אין פֿאַרגעסן, צו גיך, צו גרייט, צו גרינטלעך — ווי אַזוי די איצטיקע מלחמה וואָס פֿאַרזייט פּײַן, כּעס און ייִאוש דאָ און דאָרטן האָט זיך אָנגעהויבן.
און די חורבֿות אויף צו להכעיס ווילן מיר דאָס געדענקען און דערמאָנען אויפֿן סמך פֿון יצירה:
זאָל דער הײַיאָריקער געדענק־פּלאַקאַט פֿון דער קהילה פֿון קיבוץ בארי — פֿון די געליטנסטע דעם 7טן אָקטאָבער 2023 — נישט לאָזן פֿאַרגעסן.

נישט די אומשולדיקע און איבעריקע קרבנות, און נישט די אידעאָלאָגישע שׂינאה פֿון פֿאַנאַטישן אַגרעסאָר וואָס האָט נישט תּמיד און ממילא נישט באמת אונטערגעשיידט און נאָר גערצחנט לויט פּרינציפּן פֿון רעליגיע און נאַציע. די לעצטע פֿיר דערמאָנטע קרבנות זײַנען אָן ספֿקות נישט געווען נישט קיין ייִדן, נישט קיין ישׂראלים און אָן אַ שײַכות מיטן ״צוגעזאָגטן לאַנד״.
געדענקען זאָלן מיר די פּנימער און זייערע נעמען.
און דעם פֿאַקט, אַז די צוגעגעבענע 101 זײַנען ווינציקער ווי אַ צענטל פֿון אַלע קרבנות פֿונעם 7.10.2023 — פֿאַרפּײַניקטע און דערמאָרדעטע דורך כאַמאַס־אָנהענגערס.
אין עזה געפֿינען זיך נאָך אַלץ פֿיר פֿאַרכאַפּטע פֿון בארי — צווישן 132 פֿאַרכאַפּטע, פֿון וועלכע לכל־הפּחות 38 לעבן מער נישט.
לאָמיר נישט פֿאַרגעסן.
This is a moment of great uncertainty. Here’s what you can do about it.
We hope you appreciated this article. Before you go, we’d like to ask you to please support the Forward’s independent Jewish news this Passover. All donations are being matched by the Forward Board - up to $100,000.
This is a moment of great uncertainty for the news media, for the Jewish people, and for our sacred democracy. It is a time of confusion and declining trust in public institutions. An era in which we need humans to report facts, conduct investigations that hold power to account, tell stories that matter and share honest discourse on all that divides us.
With no paywall or subscriptions, the Forward is entirely supported by readers like you. Every dollar you give this Passover is invested in the future of the Forward — and telling the American Jewish story fully and fairly.
The Forward doesn’t rely on funding from institutions like governments or your local Jewish federation. There are thousands of readers like you who give us $18 or $36 or $100 each month or year.
