Skip To Content

איך פֿאַרברענג אַ טאָג בײַם „טאָג‟ צו אַכט יאָרVisiting the newsroom of “Der Tog” as an 8-year old girl

די טאָכטער פֿון קאָלומניסט וואָלף יונין געדענקט ווי זײַן מיטאַרבעטער האָט כּסדר אַרויסגענומען אַ פֿלעשל פֿון שופֿלאָד און גענומען אַ זשליאָק דערפֿון.

ווען איך בין געווען אפֿשר אַכט יאָר אַלט און מײַן שוועסטער — אַ ביסל ייִנגער, האָט די מאַמע אונדז געזאָגט אַז מיר גייען אָפּנעמען דעם טאַטן פֿון דער אַרבעט.

מײַן טאַטע איז געווען דער פּאָעט און פֿאָלקלאָריסט וואָלף יונין, וואָס האָט לאַנגע יאָרן געשריבן פֿאַר דער צײַטונג, „דער טאָג‟. די מאַמע איז געווען די ייִדישע דערציילונג־שרײַבערין, סילוויע גובערמאַן.

איידער מיר זענען אַרויס פֿון שטוב האָט די מאַמע אויסגעקליבן די שענסטע קליידלעך פֿאַר אונדז; זי האָט געהאַט אַן אמתן חוש פֿאַר די פּאַסיקסטע קאָלירן. מיר זענען געפֿאָרן מיט דער באַן צו איסט־בראָדוויי און דאָרט, אויפֿן זעלבן בלאָק, איז געווען דער ביוראָ פֿון „דער טאָג‟ און די „גאַרדען קאַפֿעטעריע‟.

„דער טאָג‟ איז געווען אין אַן אַלטן בנין און מיר האָבן געדאַרפֿט אַרויפֿגיין צוויי שטאָק קרומע טרעפּ צום ביוראָ. פֿון איין זײַט האָבן געאַרבעט די זעצער, און פֿון דער צווייטער — די שרײַבער. אונדזער טאַטע איז געזעסן לעבן פֿענצטער און אויף לינקס איז געזען אַ נידעריקער שרײַבער וואָס איז געלאָפֿן הין און קריק צום נײַעס־טיקער, ציִענדיק אַרויס לאַנגע בענדלעך מיטן טעקסט פֿון די לעצטע נײַעס. ווען ער איז געזעסן בײַם שרײַבטיש האָב איך באַמערקט אַז אַלע פֿינעף מינוט עפֿנט ער אויף אַ שופֿלאָד, נעמט אַרויס אַ פֿלעשל און נעמט אַ זשליאָק פֿון עפּעס. אַרום אים האָט זיך געפֿילט אַ ריח פֿון ווײַן.

דער טאַטע האָט מיך און מײַן שוועסטער באַקענט מיט די אַנדערע שרײַבער — לעאָן פֿײַנבערג, יאָמיע (ירמיהו) העשעלעס, אַהרן גלאַנץ לייעלעס. אַ ביסל שפּעטער זענען עטלעכע זעצער צוגעקומען און אונדז געגעבן סוּווענירן: שטיקלעך בלײַ וואָס זיי האָבן אַרויסגעבראַכט פֿונעם זעצערײַ. מיר האָבן זיך געזעגנט מיט אַלעמען און אַרײַנגעגאַנגען אין דער גאַרדען־קאַפֿעטעריע, וווּ איך האָב באַשטעלט דאָס איינציקע מאכל וואָס כ‘האָב אין יענע יאָרן ליב געהאַט: אַ סענוויטש פֿון קאָרנברויט מיט שווייצער קעז.

A message from Forverts editor Rukhl Schaechter

I hope you appreciated this article. Before you move on, I wanted to ask you to support the Forverts' 127-year legacy — and its bright future.

In the past, the goal of the Forverts was to Americanize its readers, to encourage them to learn English well and to acculturate to American society. Today, our goal is the reverse: to acquaint readers — especially those with Eastern European roots — with their Jewish cultural heritage, through the Yiddish language, literature, recipes and songs.

Our daily Yiddish content brings you new and creative ways to engage with this vibrant, living language, including Yiddish Wordle, Word of the Day videos, Yiddish cooking demos, new music, poetry and so much more.

—  Rukhl Schaechter, Yiddish Editor

Support the Yiddish Forverts with a generous gift to the Forverts today!

Dive In

    Republish This Story

    Please read before republishing

    We’re happy to make this story available to republish for free, unless it originated with JTA, Haaretz or another publication (as indicated on the article) and as long as you follow our guidelines. You must credit the Forward, retain our pixel and preserve our canonical link in Google search.  See our full guidelines for more information, and this guide for detail about canonical URLs.

    To republish, copy the HTML by clicking on the yellow button to the right; it includes our tracking pixel, all paragraph styles and hyperlinks, the author byline and credit to the Forward. It does not include images; to avoid copyright violations, you must add them manually, following our guidelines. Please email us at [email protected], subject line “republish,” with any questions or to let us know what stories you’re picking up.

    We don't support Internet Explorer

    Please use Chrome, Safari, Firefox, or Edge to view this site.