מיכאל קרוטיקאָװ

לױטן סטיל און אינהאַלט איז סאַנדלערס בוך אַ מין כּבֿוד-אָפּגעבן דעם אָנדענק פֿון זײַן קעשענעווער „רבין“, יחיאל שרײַבמאַן

דאָס בוך איז ענלעך אויף די ראָמאַנען, װאָס מען האָט געדרוקט אין המשכים אין די ייִדישע צײַטונגען מיט 100 יאָר צוריק.

איסײַ פּולנערס ניט־פֿאַרענדיקטע דיסערטאַציע וועגן די ריטואַלן פֿון די שידוכים ביז די שבֿע־ברכות ווערט פּובליקירט אַכציק יאָר נאָך זײַן טויט.

אַ בינטל ייִדישע בריוו דערציילן ווי די פֿרוי, רחל לאה, האָט כּמעט באַוויזן צו ראַטעווען איר טאָכטער, עלקע

פּנינה שראַם האָט געהאָלפֿן אויפֿלעבן די טראַדיציע פֿון דערציילן ייִדישע מעשׂיות דאָ אין אַמעריקע.

דוד לייטנערס בוך נעמט אַרײַן אַ טשיקאַווען אינצידענט וועגן אַ טעות אין פּשט צווישן אַ רבין און דעם דײַטשיש־ייִדישן אייגנטימער פֿון האָטעל.

די מעשׂה „תּשליך תּש״ב‟ קומט פֿאָר ראָש–השנה 1941 אין קיִעװ, צען טעג פֿאַרן מאַסנמאָרד פֿון ייִדן אין באַבי יאַר.

איציק פֿעפֿערס ליד „איך בין אַ ייִד‟ האָט בײַ די סאָוועטיש־ייִדישע שרײַבערס אַרויסגערופֿן דווקא פּאַראָדיעס.