יואל מאַטוועיעוו

די חז״ל זאָגן קלאָר, אַז צווישן נישט־ייִדן טרעפֿן זיך אויך נבֿיאים.

די קרומע באַציִונג צו די מיצוות בין אָדם־לחבֿרו קען ווערן אַ קוואַל פֿון בפֿירושע קללות.

אַחוץ דער קולטורעלער און היסטאָרישער ווערט, וואַרפֿט די קולינאַרישע ליטעראַטור אַ שײַן אויף אַמאָליקע ייִדישע דיאַלעקטן.

אַ ייִדיש ליד אָנגעשריבן פֿון הערשל צינבערג, אַ שנײַדער אין ראָדעמער געטאָ, געפֿינט זיך הײַנט אינעם „קאַנאַדער מוזיי פֿאַר מענטשנרעכט‟.

פֿרויען פֿלעגן דאַוונען מיט זייערע אייגענע ווערטער און האָבן געשאַפֿן אַן אייגענע תּחינות־ליטעראַטור אויף ייִדיש.

דער סאָוועטישער תּלמיד־חכם איז געווען מסוגל איבערצוגעבן דעם אייבערשטנס ווערטער אויף אַ זייער פּשוטן שטייגער

ייִדיש, אָפֿט באַטראַכט ווי אַ פּשוטע אומגאַנג־שפּראַך, קאָן אויך דינען ווי אַ מיטל פֿון אויסערגעוויינטלעך ראַפֿינירטער אַוואַנגאַרדישער פּאָעזיע

צוליב נאַטירלעכע און קינסטלעכע שפּראַכפּראָצעסן, ווערן צומאָל אוראַלטע ווערטער אַ קוואַל פֿון רעטענישן און סתּירות