מיכאל קרוטיקאָװ

די אכזריותדיקע אַטאַקן בעתן בירגערקריג פֿון 1918-1921 זײַנען װידער געװאָרן אַן אַקטועלע טעמע פֿון היסטאָרישער פֿאָרשונג

די בילדערישע זכרונות פֿון דער אַרבעטערין דאָבע־מערע מעדוועדעוו קען מען איצט לייענען אויף ענגליש.

אַרטור ליליען באַשרײַבט זײַן חשובֿע משפּחה פֿון באַנקירן, פֿאַבריקאַנטן און אָפֿיצירן, און ווי ס׳איז אַלץ חרובֿ געוואָרן בעת דער ערשטער וועלט־מלחמה.

רודאָלף קליינס אילוסטרירט בוך באַשרײַבט זייער נײַעם אויסזען ווי פּאַרקן און די כּלערליי שפּראַכן און סימבאָלן וואָס מע האָט געשטעלט אויף די מצבֿות.

סאָװעטישע װיצן פֿון די 1920ער יאָרן שפּיגלען אָפּ דעם אומזיכערן מצבֿ פֿון ייִדן אין דער סאָװעטישער געזעלשאַפֿט נאָך דער באָלשעװיסטישער רעװאָלוציע.

ייִדישע בנינים דערצײלן די דראַמאַטישע געשיכטע פֿון דעם אױפֿבלי, דער ירידה און די חורבֿות פֿונעם מיזרח־אײריפּעיִשן ייִדנטום.

ייִדישע אַנאַרכיסטן האָבן געגלייבט, אַז מען קאָן איבעראַנדערשן ניט נאָר דעם געזעלשאַפֿטלעכן סדר נאָר אַפֿילו די סאַמע נאַטור־געזעצן.

דאָס בוך אינספּירירט עד־היום די פֿאָרשער צו באַטראַכטן פֿון דאָס נײַ די פֿילזײַטיקע קולטור־ירושה פֿון דער שטאָט.