יואל מאַטוועיעוו

אומאָפּהענדיק פֿון מעגלעכע היסטאָרישע וואָרצלען, אויב מיר באַטראַכטן אונדזער יום־טובֿ פֿאַר אַ ייִדישן – איז ער במילא אַ ייִדישער.

רחל קאַפֿריסענס פּאַראָדיע פֿון דזשימי באָפֿעטס ליד שילדערט אַ ייִדיש ווײַבל וואָס האָט זיך ערשט געטובֿלט אין דער מיקווה.

דער זינגער און לינקער אַקטיוויסט האָט זיך פֿאַרליבט אין ייִדיש צוליב אידעאָלאָגישע סיבות.

בײַ מיזרח־אייראָפּעיִשע ייִדן קאָן די ווילדע נאַטור זײַן סײַ סכּנותדיק, סײַ גאַנץ היימיש.

ווייניק מענטשן ווייסן אַז פּיקאָן האָט אָפֿט אַליין געשאַפֿן דעם טעקסט פֿון די לידער וואָס זי האָט פֿאָרגעשטעלט אין די פֿילמען און אויף דער בינע.

דער קלאַסישער זינגער און מחבר פֿון לידער האָט געלויבט דעם הײַנטיקן צענטער פֿונעם אונגערישן ייִדיש, כאָטש ער אַליין איז געווען אַ ליטוואַק.

יום־כּיפּור און דער מוסולמענישער תּענית, אַשוראַ, האָבן עטלעכע פֿאַרכאַפּנדיקע פּאַראַלעלן.

במשך פֿון אַ לאַנגער צײַט, האָט דער עולם אין רוסלאַנד זיך גענייטיקט אין אַ הויפּטשטראָמיקן פֿילם, וואָס ווײַזט, אַז ייִדיש איז אַ לעבעדיקע שפּראַך.