שׂרה־רחל שעכטער

אַ דאַנק דעם אויסטויש פֿון ביכער האָט איין ייִדיש־וואָכניק געפֿונען אַ בילעט אויף אַ באַל אין פֿילאַדעלפֿיע פֿונעם יאָר 1918.

בײַ דעם יונגערמאַן אין דער היים האָט מען געזאָגט „דער ברונען“ אַנשטאָט „דער ברונעם“ און „די קיפּע“ פֿאַר סופֿיט.

כאָטש זײַנע באָבע־זיידע האָבן גערעדט ייִדיש צווישן זיך האָבן זײַנע טאַטע־מאַמע קיין ייִדיש נישט געקענט.

ר׳ יצחק טובֿיה האָט אויפֿגעשטעלט אַ צדקה־אָרגאַניזאַציע פֿאַר אָרעמע משפּחות, און אָפֿט געהאָלפֿן באַצאָלן די הוצאָות פֿאַרן חתונה מאַכן זייערע קינדער.

בראָניע ווינער, אַן אָמאָליקע אַטקריסע אין רומעניע, רעכנט אויס אַלץ וואָס אַ ייִדישע בעל־הביתטע מוז צוגרייטן ערבֿ־שבת.

אַזוי ווי אַנדערע שרײַבערינס מיט באַרימטע מענער קרובֿים, איז סילוויאַ גובערמאַן פֿאַרשאָטנט געוואָרן פֿון איר מאַן, דעם שרײַבער וואָלף יונין.

די נײַע אויסגאַבע ווערט אָפּגעדרוקט לויט די ייִוואָ־תּקנות, וועט זי מסתּמא זײַן מער צוטריטלעך פֿאַר ייִדיש־סטודענטן.

דער תּלמוד־פּראָפֿעסאָר האָט געהאַלטן די רעדע אויף אַ ייִדיש־קאָנפֿערענץ אין ירושלים אין יאָר 2008.