מיכאל קרוטיקאָװ

אַרנאָ ביקאַר שרײַבט אַז די ייִדיש־פֿאָרשונג דאַרף זיך מער קאָנצענטרירן אויף ווי טיף איז געװען דער אָנטײל פֿון ייִדיש־שרײַבער אין דער װעלט–ליטעראַטור.

פֿאַרן חורבן האָבן ייִדן און פּאָליאַקן דאָרט געהאַט נאָענטע באַציִונגען אָבער אונטער דײַטשישער אָקופּאַציע האָבן אַ סך פּאָליאַקן אונטערגעהאָלפֿן די נאַציס

אין זײַן בוך שרײַבט דזשאַש לאַמבערט אַז ייִדן האָבן גיכער געמוטיקט אַ מאָדערנעם ליטעראַרישן געשמאַק איידער פּשוט געשטיצט אַנדערע ייִדישע ליטעראַטן.

ווען קיִעווער ייִדן האָבן דורכגעפֿירט אַ הזכּרה אויפֿן דריטן יאָרצײַט, האָט מען עס באַשריבן אין אַ באַריכט און אַ פּאָעט האָט געשאַפֿן אַ ליד לזכּרון די קרבנות.

דער קינסטלער פֿעליקס לעמבערסקי האָט געמאָלט אַ סעריע פֿון דרײַ לײַוונטן, וואָס האָט באַקומען דעם טיטל „צעשיסונג. באַבי יאַר“

דער רומעניש־געבוירענער איבערזעצער האָט באַקענט דעם ברײטן אַמעריקאַנער עולם מיט דער ייִדישער ליטעראַטור.

אין דער אַמעריקאַנער חורבן־געשיכטע פֿאָקוסירט מען אַ סך אויף אוישוויץ, בעת די טראַגישע דערפֿאַרונג פֿון ייִדן אין טראַנסניסטריע ווערט קוים דערמאָנט.

אין איר פּראָזע דערקענט מען שפּורן פֿון דזשײן אָסטין, דוד בערגעלסאָן און אַנטאָן טשעכאָװ.