דזשאָרדין קוציק

די צװיי יאַטן פֿון „ייִדלײַף־קריזיס‟ אַמפּערן זיך וועגן גאָט בשעת חיימי ווערט באַהאַנדלט אין שפּיטאָל צוליב אַ דעליקאַטן ענין

דער אויפֿגעבלאָזענער העלד גילדערוי לאָקהאַרט רעדט דײַטשמעריש, ווי די אַמאָליקע שרײַבער וואָס האָבן געוואָלט אויסזען „געלערנט“

צו יום־השואה פּאַסט צו הערן מאַני לייבס ליד, וווּ די ריטמישע פּויק־קלעפּ שפּיגלען אָפּ דעם טרויער

דער פֿאָרווערטס האָט געוואָרנט אַז נאָך דעם ווי מע וועט אַרויסטרײַבן און דערהרגענען די ייִדן פֿון געטאָ וועט מען טאָן דאָס זעלבע מיטן קראָקעווער געטאָ.

די ייִדישע איבערזעצונג פֿון „אַמעריקע די שיינע“ קלינגט פּונקט אַזוי פּרעכטיק ווי דער אָריגינאַל.

אַ כּתרילעװקער פֿרעסער גיט צו פֿאַרשטיין פֿאַר וואָס שבֿועות איז בײַ אים דער בעסטער יום־טובֿ.

שאולי גראָסמאַנס Ride with Me דערמאָנט סײַ קרעטשמעס, סײַ די טעכנאָלאָגישע „אַסיסטענטקע‟, אַלעקסאַ.

אַזוי ווי אַ סך לידער וועגן טענץ, ענדיקט זיך ניט אַלץ צום גוטן.