דזשאָרדין קוציק

די דראַמאַטישע סצענע פֿונעם פֿילם „דער ווילנער שטאָט־חזן‟ נעמט אַרײַן איינע פֿון די סאַמע בעסטע רעקאָרדירונגען פֿון דער תּפֿילה.

די אָרגאַניזאַציע ”לזווג“ געפֿינט פּאַסיקע שידוכים פֿאַר אַלעמען, אַפֿילו יענע וואָס שפּילן זיך נאָך מיט שפּילעכלעך.

כאָטש עס קלינגט ווי אַ פֿאָלקסליד, האָט חנה מלאָטעק עס קאָמפּאָנירט אין די 1940ער יאָרן. הערט ווי עס פֿירט עס אויף איר אייניקל, אַבֿרהם

משה־הירש שאַרפֿשטיין, וואָס האָט זיך געלערנט בײַ שלמה מיכאָעלסן, דעקלאַמירט דאָס באַליבטע קינדערליד „אַ מעשׂה מיט אַ מאַנטל‟

די רעקאָרדירונג פֿון 1903 איז אַ באַווײַז אַז הגם די מאָדעס פֿון ייִדיש געזאַנג קענען זיך בײַטן, האָבן ייִדישע טרינקלידער תּמיד אויסגענומען בײַם עולם

אינעם שלוס־עפּיזאָד פֿונעם 3טן סעזאָן דרינגט זיך אַרײַן אין דער סעריע דער הײַנטיקער פּאָליטישער מצבֿ; דאָס שטערט אָבער ניט אויף לאַנג דאָס געלעכטער.

צווישן די טעמעס: אַ שרעקלעכער ייִדישער פֿילם; דער קאָנסולטאַנט וואָס דערמעגלעכט פֿילמען וועגן חסידים צו האָבן אַ לײַטיש פּנים.

אין מעקסיקע איז פֿאָרגעקומען אַ שטרײַק צוליב אַ קאָנפֿליקט וועגן דעם, צי מע זאָל לערנען העברעיִש מיט אַן אַשכּנזישן, צי אַ ספֿרדישן אַרויסרעד.