מיכאל קרוטיקאָװ

די נײַע איבערזעצונגען פֿון סוצקעװערס פֿיר ציקלען דערצײלונגען היטן אָפּ דאָס פּאָעטישע עשירות פֿון זײַן פּראָזע.

די פֿאָרשטייער פֿון „מזרחי‟ אין פּוילן האָבן געפֿרעגט אַ שאלה בײַם חזון איש אָבער זענען נישט געווען צופֿרידן מיט זײַן תּשובֿה.

די צװײ גרעסטע טײלן פֿון בוך באַטראַכטן די באַציִונגען צװישן עלטערן און קינדער אין שײַכות צו ייִדיש.

לויט רחל ראָזשאַנסקין זענען די הויפּטהעלדן פֿון ייִדיש אין ישׂראל נאָך 1948 געווען די שרײַבער מרדכי צאַנין און אַבֿרהם סוצקעװער.

אַ נײַ בוך שילדערט די איבערלעבונגען פֿון אַ יונגן ענגליש־לערער אין אַ סאַטמערער ישיבֿה אין די 1950ער יאָרן.

דער אַמביציעזער פּראָיעקט ברענגט צונױף טױזנטער ייִדישע שטימען פֿון פֿאַרשיידענע היסטאָרישע תּקופֿות און װינקלען פֿון דער ייִדישער װעלט

ניט געקוקט אױף דער אָפֿיציעלער אַנטי־רעליגיעזער ליניע, איז דער קריסטלעכער אַנטיסעמיטיזם פֿאַרבליבן בײַם פֿאָלק אַפֿילו נאָך דער אָקטאָבער־רעװאָלוציע.

ייִדישע ווערטער ווי „פּאָגראַם‟ זענען באַניצט געוואָרן אויסצומאָלן דאָס לינטשערײַ פֿון אַפֿראָ־אַמעריקאַנער.