שבֿע צוקער

אַ דאַנק דער אָרגאַניזאַציע „בראַמאַ גראָדסקאַ“ קען מען זען מער ווי 2,700 גלעזערנע נעגאַטיוון פֿון פֿאָטאָגראַפֿיעס צווישן 1914 און 1939

אַן אָרטיקער מוזיי גיט איבער רירנדיקע זכרונות פֿון יענע יאָרן מצד די ייִדישע פּליטים און יאַפּאַנישע אײַנוווינער

זי שעפּט אינספּיראַציע פֿון ווערטער און זאַצן וואָס זי געפֿינט בײַ די ווערק פֿון ייִדישע פּאָעטן ווי יעקבֿ גלאַטשטיין און רבֿקה באַסמאַן בן־חיים.

זי איז געווען אַ פּיאָנער פֿונעם אוניווערסיטעטישן ייִדיש־לימוד און בעל־יועץ פֿאַר עטלעכע דורות ייִדיש־לערער, סטודענטן און אַרטיסטן

לייענט וואָס בעלאַ שאַגאַל, קאַדיע מאָלאָדאָווסקי און איציק מאַנגער האָבן געשריבן וועגן דעם מינהג.

די מחברטע דערציילט וואָס איז געשען ווען זי האָט געדאַרפֿט עפֿענען אַ קאָנטע כּדי מע זאָל איר קענען באַצאָלן די שׂכירות אין שקלים. 

די מלחמה דערמאָנט אין אַבֿרהם רייזענס דערציילונג וועגן אַ ייִד וואָס זאָרגט זיך אַז געווער וואָס ער העלפֿט שאַפֿן קאָן שיסן זײַן אייגענעם ברודער.

ווי עס זעט אויס פֿאַרשטייט לערי דייוויד ניט דאָס אָרט וואָס שיך פֿאַרנעמען בײַ ייִדן בכלל און אינעם חורבן־סימבאָליזם בפֿרט.