דזשאָרדין קוציק

שׂרה נאָמבערג־פּרישטיק זינגט אַ ליד מיט אַן אור־אַלטן רעפֿרען: „מײַן גאָט, פֿאַר וואָס האָסטו מיך פֿאַרלאָזט?“

אַבֿרהם מרדכי שוואַרצס „מנן ומאן“ וועבט צונויף בילדער פֿונעם ייִדישן אַמאָל מיט דער הײַנטיקער מוזיק.

די אָרגאַניזאַציע, געשאַפֿן אין 1943, האָט געפּריידיקט אַחדות צווישן ייִדן און אַראַבער און געזאַמלט געלט צו שטיצן די רויטע אַרמיי.

ניצנדיק בלויז אַ שאַל איז ליאַ קעניג מגולגל געוואָרן אין שלום עליכמס העלדינע פֿונעם מאָנאָלאָג „דאָס טעפּל“

פֿאַר וואָס שיט דער רבי לאָקשן אויפֿן קאָפּ? און וואָס לערנט דאָס אונדז וועגן הכנסת אורחים?

עקספּאָנאַטן פֿונעם אַרכיוו דינען ווי דער סטימול אין די קלאַסן וועגן דער ייִדישער געשיכטע, קיך און קולטור.

כאָטש דאָס ליד גיט איבער אַז גאָט וועט פֿאַרבעסערן דעם מצבֿ, גיט עס אויך צו פֿאַרשטיין, אַז ער דאַרף אַ ביסל מיטהילף פֿונעם עולם.

אַ סך קאָמיקער האָבן פֿאָרגעלייענט פֿון די ווערק פֿון שלום־עליכם, אָבער די דערציילונג האָט אַן אַנדער טעם אין דזשיגאַנס היימישן לאָדזשער ייִדיש.