יואל מאַטוועיעוו

דאָס איז איינס פֿון אַ זאַמלונג לידער אָנגעשריבן פֿון פֿרויען, וואָס זענען פֿיזיש אָדער סעקסועל באַלעסטיקט געוואָרן בעתן חורבן.

צי זענען מיר ווײַטע קרובֿים פֿון כּמו־לעבעדיקע באַשעפֿענישן, וואָס זענען איצט געוואָרן אונדזערע שׂונאים?

ווען ר׳ מנחם־מענדל שניאורסאָן האָט מקבל געווען זײַן פּאָזיציע ווי דער רבי, האָט ער געהאַלטן אַ מאמר אויף ייִדיש דורכגעזאַפּט מיט סודות־התּורה.

ס׳איז טשיקאַווע וואָס די אַמאָליקע ירושלים ד’ליטא ווערט דאָ געלויבט פֿון אַמעריקאַנער ייִדן, וואָס האָבן דאָרט קיין מאָל נישט געוווינט.

די אינטערנעץ־לייענער קענען איצט זען די ערשטע אַכט נומערן פֿונעם הײַנטצײַטיקן ליטעראַרישן זשורנאַל אויף ייִדיש.

די ריזיקע זאַמלונג נעמט אַרײַן ווערק פֿון איבער דער וועלט במשך פֿון איבער צוויי הונדערט יאָר.

דאָס ליד איז טייל פֿון אַ קאָנצערט באַגרינדעט אויף מעלאָדיעס פֿון דער קאָמפּאָזיטאָרין און פֿידלערין רבֿקה וואָלקשטיין

אין נעוועל האָט מיכאַיִל באַכטין פֿאַרלייגט די יסודות פֿון זײַנע אידעעס און געשאַפֿן אַרום זיך אַ קרײַז, צווישן זיי — אויך פּראָמינענטע ייִדן