מיכאל קרוטיקאָװ

ייִדן אין לאַגערן און אין געטאָ האָבן „פֿאַרייִדישט“ דײַטשישע און פּױלישע װערטער כּדי אָפּצושפּיגלען דעם שױדערלעכן אַרום. 

די העלדין פֿון „דאָ איז נאָך אַלץ דאָ“ טראָגט אױף זיך דעם לאַסט פֿון איר באָבעס חורבן־טראַװמע.

די רעקאָנסטרוקציע פֿון אַ הילצערנער שיל וועט זײַן טײל פֿון דער אױסשטעלונג „דאָס רײַסישע שטעטל“

ייִדישע ליטעראַטן, װאָס האָבן געטרײַ געדינט די קאָמוניסטישע רעזשימען, האָבן גענוצט זײערע פּריװילעגיעס כּדי אָפּצוהיטן ייִדיש.

אין קעלן, דײַטשלאַנד האָט מען אויסגעגראָבן טאָװלען מיט ייִדישע אותיות, װאָס מען האָט אַ פּנים גענוצט זיך צו לערנען שרײַבן. 

ייִדן קומען צו זײַן קבֿר װי צו אַן אײגענעם רבין, װאָס האָט אָפּגעהיט ייִדישקײט אין די צײַטן פֿון סאָװעטישע רדיפֿות

רות לײמענזאָן־ענגעלשטערן באַשרײַבט ווי די פּויערטע וואָס האָט זי באַהאַלטן אין שײַער האָט זיך באַצויגן צו איר

נתן כּהן באַשרײַבט די טראַנספֿאָרמאַציע פֿון ייִדיש פֿון אַ בעל־פּהיִקן „זשאַרגאָן“ אין אַ פֿולשטענדיקער ליטעראַרישער שפּראַך