פֿיליפּ שװאַרץ

בײַם פֿעסטיוואַל „ייִדיש ניו־יאָרק“ האָט מען דורכגעפֿירט אַ מחיהדיקן קאָנצערט מיט ייִדישע לידער, „נײַע קװײטן אױף אַן אַלטן בױם“.

געוויסע פֿאָרשער האַלטן אַז בײַם פֿאַרשרײַבן די געשיכטע פֿונעם חורבן דאַרף מען הערן דאָס קול פֿון די עדות אַלײן.

רעדנדיק ייִדיש דרײַ טעג לאַנג האָט די גרופּע באַזוכט מוזייען און בײַגעווען אַ קאָנצערט מיט די ייִדישע זינגער דניאל קאַהן און איזאַבעל פֿרײַ.

צום ערשטן מאָל האָט מען געהאַלטן מער רעפֿעראַטן אויף ייִדיש ווי אויף דײַטש

דער אַרטיקל באַשרײַבט ווי אַזוי פּאָעטן ווי לייב נײַדוס און א. צײַטלין האָבן געשריבן וועגן דער טעמע.

די ייִדישיסטן מאַשע פֿאָגעל צפֿרתי, שמעון נויבערג, יצחק און אליעזר ניבאָרסקי האָבן לעצטנס אַרומגערעדט די סטראַטעגיעס וואָס זענען זיי געלונגען.

די סאָציאָלאָגין אַלאַ מאַרטשענקאָ פֿאָרשט ווי תּושבֿים פֿון בעלץ, אומאַן, באָבעוו און לישענסק באַטראַכטן די חסידישע געשיכטע פֿון זייערע שטעט.

ראָדינס איבערגאַנג פֿון ייִדיש אויף העברעיִש איז געווען אַ פּראָטעסט קעגן סטאַלין וואָס האָט פֿאַרווערט אַלץ פֿאַרבונדן מיט ציוניזם.