דזשאָרדין קוציק

די מודעה, וואָס ציטירט ספֿר איכה, ווערט אונטערגעחתמעט אין נאָמען פֿון די חסידים, וואָס זענען אומגעקומען פֿונעם קאָראָנאַ־ווירוס.

דער נוסח נעמט אַרײַן די קלאַנגען פֿון חיות און אַנדערע הומאָריסטישע עלעמענטן.

מנינים פֿון אָפּגערוקטע מתפּללים, שפּײַזן פֿאַר די קאַראַנטירטע און לחיימס פֿון דער ווײַטן ווײַזן ווי פֿרומע ייִדן גיבן זיך אַן עצה מיט דער מגפֿה.

דאָס לידל פֿונעם סאָוועטיש־ייִדישן פּאָעט שיקע דריז ווערט אויסגעשפּילט דורך תּלמידים אין אַ ייִדישער זונטיקשול אין פּעטערבורג.

הרבֿ יואל ראָטה באַשרײַבט די פּאַניק אויף די ברוקלינער גאַסן און ווי אַזוי ער האַלט, אַז דער קריזיס וועט זיך ענדיקן.

מאָטי אילאָוויטש און משה שוואַרץ זינגען ישי ריבוס ליד, באַגלייט פֿון אַן עלעקטרישער גיטאַר.

דער דועט מיט דער אַקטריסע פֿלאָרענץ ווײַס איז מסתּמא ניט קיין ליד וואָס מע האָט אַמאָל געהערט אין שטעטל.

די פּראָגראַם שילדערט דאָס לעבן פֿון אַ ברוקלינער מיידל, וואָס פֿאַרלאָזט איר חסידישע משפּחה און הייבט אָן אַ נײַ לעבן אין בערלין.