פֿאָרווערטס־רעדאַקציע

די פֿרומע זעלנער לערנען זיך ווי אַזוי אַרײַנצודרינגען אין אַ בנין און פֿאַרטיידיקן איינער דעם צווייטן.

כּדי אויפֿצוהאַלטן דאָס לשון פֿון זײַנע אומגעבראַכטע עלטערן, האָט ער אַרויסגעגעבן נײַן ביכער געווידמעט ייִדישע אידיאָמען, וויצן און קללות.

קאַרטאָפֿל און קרויט זענען געווען גרונטשפּײַזן אין דער דיעטע פֿון די מיזרח־אייראָפּעיִשע ייִדן.

צווישן די אָנטיילנעמער — די גרינדער פֿון אַן אַנאַרכיסטישן קאַפֿע און מלכּה ווײַס, אַן אַקטריסע וואָס איז דערצויגן געוואָרן אין אַ חסידישער משפּחה.

די שאַפֿער פֿונעם קורס דערציילן דער פֿאָרווערטס רעדאַקטאָרין שׂרה־רחל שעכטער ווי מע האָט אויסגעקליבן דעם דיאַלעקט און דער אָפּרוף פֿונעם ברייטן עולם.

דער זון פֿונעם פּאָעט, הירשע־דוד קאַץ, וועט איבערגעבן זכרונות פֿון זײַן טאַטן, און מע וועט פֿאָרלייענען און זינגען מעינקעס ווערק.

די קאַרטע נעמט אַרײַן די נעמען פֿון טויזנטער שטעט, שטעטלעך און דערפֿער אין צען לענדער.

בײַם דעקן דעם ליבאַוויטשער רבינס קומען קיין אַמעריקע אין 1940 איז דער טאָן שוין געווען גאָר אַנדערש ווי אין אירע ראַדיקאַלע סאָציאַליסטישע טעג.