יואל מאַטוועיעוו

בײַ אַ סך רוסישע ייִדן בלײַבט דער חורבן אַן אינטעגראַלער חלק פֿונעם אַלגעמיינעם מלחמה־זכּרון.

דער ערשטער רעדאַקטאָר פֿון דער „ייִדישער ענציקלאָפּעדיע‟ האָט, אַ פּנים, נישט געוווּסט וועגן דעם „שמואל־בוך‟ און דאָס „מלכים־בוך‟.

די אַנטדעקונגען קאָן אָפּגעטײַטשט ווערן אויף פֿאַרשיידענע אופֿנים – סײַ טראַדיציאָנעלע, סײַ אַנטי־טראַדיציאָנעלע.

צווישן די חפֿצים: כּלים פֿון שטעטלדיקע שוסטערס און מצה־וועלגערער, קמיעות און חתונה־פֿאַרבעטונגען.

דאָס באַקאַנטע בריטישע געשטאַלט איז געווען אַ גוטער פֿרײַנד מיט אַ צווייטן מאָריס: דעם ייִדישן פּאָעט, מאָריס ווינטשעווסקי.

ייִדן וווינען שוין אין דער שטאָט זינט מיטל־עלטער.

די גמרא באַטראַכט די קשיא: וועלכע פֿון דרײַ שפּראַכן איז די בעסטע ווי אַ שמועס־לשון?

נישט אַלע וואָס האָבן עולה־רגל געווען אַהין זענען פֿרומע, און ווײַט נישט אַלע – חרדים.