מיכאל קרוטיקאָװ

 קינדער פֿון אַ ייִדישער משפּחה קלײַבן אױס פֿאַרשײדענע דרכים אָבער ווערן פֿאָרט אומגעבראַכט אינעם חורבן.

דאָס בוך איז גרונטיק געפֿאָרשט, לעבעדיק אָנגעשריבן — אָבער אידעאָלאָגיש באַפֿאַרבט

אין משך פֿון טױזנטער יאָרן האָבן ייִדן, קריסטן און מוסולמענער געפּרוּװט אױסטײַטשן יחזקאלס סודותדיקע נבֿואה

„פֿון בײדע זײַטן געטאָ־מױער“ באַשרײַבט ווי וולאַדקע מיד האָט געשמוגלט געװער פֿאַרן װאַרשעװער געטאָ־אױפֿשטאַנד.

רחל פֿײגענבערג האָט געחלומט פֿון דער גרױסער שטאָט, אָבער אין אָדעס האָט זי געבענקט נאָך איר אַלטן שטעטל.

אין די בערלינער קאַפֿע־הײַזער האָט די אינטעליגענץ געשמועסט, געלײענט צײַטונגען און געשפּילן שאַך.

אין זײַן  ניט־פֿאַרעפֿנטלעכער לעצטער דראַמע „בן עמי“ האָט גאָלדפֿאַדן אױסגעלײגט אַ פּלאַן פֿאַר ייִדן צו פֿאַרנעמען ארץ־ישׂראל

הגם אירע מעשׂיות וועגן ישׂראלדיקן טאָגטעגלעכן לעבן זעען אויס פּשוט, שטעקט אין זיי אָפֿט אַ פֿילאָסאָפֿישן יסוד.