מיר זיצן אין שוץ־צימער (ליד)Sitting in the safe room (poem)
דער מחבר, וואָס וווינט אין קיבוץ מעגן מיכאל, באַשרײַבט זײַנע געפֿילן בעת עס פֿאַלן באָמבעס אין דרויסן
Courtesy of the Sharfstein family
הערט דאָס ליד דאָ:
מיר זיצן אין שוץ־צימער, ווי אונדזער שטייגער.
מיר ציילן מינוטן. איך קוק אויפֿן זייגער,
און הער, ווי דאָס אייניקל פֿרעגט פֿון דאָס נײַ:
— מ’קען שוין אַרויסגיין? די סכּנה פֿאַרבײַ?
מיר זיצן פֿאַרדרימלטע, מידע פֿון שלאָף,
נו, ווען וועט שוין קומען אַן עק און אַ סוף?
עס ווילט זיך אַ קאַווע, אַ קיכעלע קליין,
און פֿאַרלאָזן דעם קעלער. זאָל ער בלײַבן אַליין.
און פּלוצלונג ווילט זיך מיר פֿאָרן און פֿליִען.
טאָ עפֿנט דעם פֿלי־פּלאַץ! איר קענט זיך באַמיִען?
כ’פֿאַרמאַך מײַנע אויגן — איך בין גרייט, אין בין פֿאַרטיק…
איך פֿאָר שוין… איך פֿלי שוין…
אויך אַ מאכל! גרויסאַרטיק!
17.06.2025
Why I became the Forward’s Editor-in-Chief
You are surely a friend of the Forward if you’re reading this. And so it’s with excitement and awe — of all that the Forward is, was, and will be — that I introduce myself to you as the Forward’s newest editor-in-chief.
And what a time to step into the leadership of this storied Jewish institution! For 129 years, the Forward has shaped and told the American Jewish story. I’m stepping in at an intense time for Jews the world over. We urgently need the Forward’s courageous, unflinching journalism — not only as a source of reliable information, but to provide inspiration, healing and hope.
Support our mission to tell the Jewish story fully and fairly.
