מיר זיצן אין שוץ־צימער (ליד)Sitting in the safe room (poem)
דער מחבר, וואָס וווינט אין קיבוץ מעגן מיכאל, באַשרײַבט זײַנע געפֿילן בעת עס פֿאַלן באָמבעס אין דרויסן
Courtesy of the Sharfstein family
הערט דאָס ליד דאָ:
מיר זיצן אין שוץ־צימער, ווי אונדזער שטייגער.
מיר ציילן מינוטן. איך קוק אויפֿן זייגער,
און הער, ווי דאָס אייניקל פֿרעגט פֿון דאָס נײַ:
— מ’קען שוין אַרויסגיין? די סכּנה פֿאַרבײַ?
מיר זיצן פֿאַרדרימלטע, מידע פֿון שלאָף,
נו, ווען וועט שוין קומען אַן עק און אַ סוף?
עס ווילט זיך אַ קאַווע, אַ קיכעלע קליין,
און פֿאַרלאָזן דעם קעלער. זאָל ער בלײַבן אַליין.
און פּלוצלונג ווילט זיך מיר פֿאָרן און פֿליִען.
טאָ עפֿנט דעם פֿלי־פּלאַץ! איר קענט זיך באַמיִען?
כ’פֿאַרמאַך מײַנע אויגן — איך בין גרייט, אין בין פֿאַרטיק…
איך פֿאָר שוין… איך פֿלי שוין…
אויך אַ מאכל! גרויסאַרטיק!
17.06.2025
It’s our birthday and we’re still celebrating!
We hope you appreciated this article. Before you go, we’d like to ask you to please support the Forward’s independent Jewish news.
This week we celebrate 129 years of the Forward. We’re proud of our origins as a Yiddish print publication serving Jewish immigrants. And we’re just as proud of what we’ve become today: A trusted source of Jewish news and opinion, available digitally to anyone in the world without paywalls or subscriptions.
We’ve helped five generations of American Jews make sense of the news and the world around them — and we aren’t slowing down any time soon.
As a nonprofit newsroom, reader donations make it possible for us to do this work. Support independent, agenda-free Jewish journalism and our board will match your gift in honor of our birthday!
Support our mission to tell the Jewish story fully and fairly.
