דזשאָרדין קוציק

מאָטי אילאָוויטשעס „זיי גייען קיין מירון“ ברענגט ניט קיין טעאָלאָגישע אויספֿירן; עס שפּיגלט פּשוט אָפּ די קאַטאַסטראָפֿע.

ליבע אויגענפֿעלד דערציילט ווי דער יונגער חיים האָט זיך געוואַלגערט אין גאַס און ווי זי האָט זיך באַקענט מיט אים צום ערשטן מאָל.

לויִזאַ לינס „אַמאָל איז געווען אַ מעשׂה“ פֿאַררופֿט זיך אויף אַ פֿאָלקסליד אָבער דערציילט גאָר אַן אַנדער געשיכטע.

אין דער סצענע פֿונעם פֿילם, „אַ קושוואָך אין די קעטסקילס“, ווערן צוויי קעכינס ברוגז ווײַל זיי קענען ניט אויסהאַלטן דעם צווייטנס אַקצענט.

דער אַקטיאָר, באַקאַנט פֿאַרן שפּילן טבֿיה אין „פֿידלער אויפֿן דאַך“, פֿירט אויס יוסף פּאַפּיערניקאָווס „אונטער די פּוילישע גריניקע ביימעלעך“.

מאַריאַ קאַס „די אַרומיקע וועלט“ בינדט צונויף אַן אייגנאַרטיקן קלאַנג מיט פּאָעטישע לידערטעקסטן.

חיים באַטאַליאָן דערציילט וועגן די איראָנישע קנייטשן וואָס כאַראַקטעריזירן ייִדישע וויצן.

זיסל סלעפּאָוויטש זינגט ”די היים מיט גרינער גראָז“, וואָס איז באַשטימט געוואָרן ווי דער אָפֿיציעלער הימען פֿון די רוסישע קאָסמאָנויטן.