פֿאָרווערטס־רעדאַקציע

דער מחבר, שלמה סײַמאָן, איז געווען אַ פּראָדוקטיווער ייִדישער שרײַבער, באַקאַנט פֿאַר זײַנע קינדערביכער און ווי אַ גרינדער פֿון די שלום־עליכם־שולן.

דער לינגוויסט, הערשל גלעזער, דערקלערט ווי כּלל־ייִדיש איז אַנטוויקלט געוואָרן און פֿאַר וואָס ס׳שטערט ניט דאָס חשיבֿות פֿון ייִדישע דיאַלעקטן.

איין ליד, „דריידעלעך‟, איז אַ גוטמוטיקע פּאַראָדיע פֿונעם ניטלליד, „סילווער בעלס‟, וואָס דער זינגער בינג קראָסבי האָט רעקאָרדירט אין 1950.

די פּראָגראַם איז געצילעוועט אויף די מענטשן וואָס זעצן איבער אַ ייִדיש בוך אויף ענגליש און ווילן פֿאַרבעסערן זייער פֿעיִקייט בײַ איבערזעצערײַ.

אין סעמיועל בעקעטס פּיעסע וועט דער שרײַבער און רעפֿערענט מײַקל וועקס שפּילן די ראָלע פֿון עסטראַגאָן, און דער איבערזעצער שיין בייקער — וולאַדימיר.

דעם פּרײַז, פֿון דער נאַציאָנאַלער אינסטאַנץ פֿאַר ייִדישער קולטור, האָט מען אויך געגעבן דער ליטעראַטור־פֿאָרשערין, בלהה רובינשטיין.

די פֿאָרשטעלונג נעמט אַרײַן נײַע ייִדישע איבערזעצונגען פֿון צוויי קלאַסישע דזשעזלידער, „אַ שטורמישער וועטער‟ און „נאַכט און טאָג‟.

מאַרק קאַפּלאַן וועט רעדן וועגן דעם סימבאָליזם פֿון אַזאַ וווינאָרט ווי אַ צײַטווײַליקע אינטימקייט צווישן פֿרעמדע אין אַ געזעלשאַפֿט אָן וואָרצלען