יואל מאַטוועיעוו

די ברוקלינער ישיבֿה טראָגט דעם נאָמען פֿון אַ רבֿ, וועלכער האָט געהאַט צו טאָן מיט אַסימילירטע רוסישע ייִדן נאָך מיט 150 יאָר צוריק.

אַ ריי ייִדישע וויסנשאַפֿטלער האָבן געאַרבעט איבער אַ שוצסיסטעם בעת דער קאַלטער מלחמה, וועלכע איז מיט דער צײַט געוואָרן דער יסוד פֿון דער אינטערנעץ.

ווי אַ יונג מיידל, איז חנה יאַנאָווסקי שוין געווען אַן ענטוזיאַסטקע פֿון חסידות.

ווען צייטלין איז אומגעקומען על־קידוש־השם, האָט ער געהאַלטן דעם ספֿר־הזוהר אין דער האַנט.

געוויינטלעך נישט באַקאַנט ווי אַ צענטער פֿון ייִדישקייט, האָט דער שיינער אַלפּישער קוראָרט גאָר אַ לאַנגע ייִדישע געשיכטע.

יואל מאַטוועיעוו דערקלערט וואָס פּרשת תבֿוא לערנט אונדז וועגן דעם ענין געמישטע חתונות און גרים.

הגם דער תּנ״ך איז פֿול מיט גוואַלד־מעשׂים און מלחמות, רופֿט עס צו פֿאַרוואַנדלען געווער אין אַקער־אײַזנס.

די אַקאַדעמיקער אויף דעם צוזאַמענפֿאָר אין פּעטערבורג האָבן אַנאַליזירט ווי צעזייטע באַפֿעלקערונג־גרופּעס היטן אָפּ און אַנטוויקלען זייער קולטור.