Skip To Content
JEWISH. INDEPENDENT. NONPROFIT.
Yiddish

אַ ייִדיש־סוף־וואָך אויף דאַטשע אין ענגלאַנדA Yiddish weekend in the English countryside

אַנשטאָט צו זינגען דעם נאַציאָנאַלן הימען האָט מען דאָ געזונגען דעם אינטערנאַציאָנאַל — אויף ייִדיש, אַוודאי

אין מיטן זייער אַ בריטישן פֿרילינג פֿון זונענשײַן און שפּריצרעגנס האָבן אַן ערך זעכציק ייִדישיסטן זיך פֿאַרזאַמלט אין וואָרטלי האָל אין דאָרפֿישן יאָרקשיר, ענגלאַנד, כּדי צו פֿאַרברענגען אויף דעם צווייטן ייִדיש־סוף־וואָך.

פּונקט ווען אַ געוויסער מלך איז באַקריינט געוואָרן, האָבן די אָנטייל־נעמערס אויפֿן סוף־וואָך נישט געזונגען דעם נאַציאָנאַלן הימען, נאָר דעם אינטערנאַציאָנאַל (אויף ייִדיש, אַוודאי), וואָס האָט אָפּגעהילכט פֿון דעם פּרעכטיקן הויז לעבן דעם „פּיק דיסטריקט“. אינטערעסאַנט איז אַז דאָס איז נישט געווען דאָס ערשטע מאָל וואָס מע האָט געזונגען סאָציאַליסטישע הימענס אין אַזאַן אַריסטאָקראַטישן אָרט. וואָרטלי האָל איז נישט קיין טיפּיש גבֿיריש הויז. מיט זיבעציק יאָר צוריק האָבן פּראָפֿעסיאָנעלע פֿאַראײנ⁠ען געקויפֿט דאָס הויז ווי אַ זאַמלאָרט פֿאַר אַרבעטערס, האָבן די תּושבֿים אין דרום־יאָרקשיר עס אָנגערופֿן The Kremlin. לויט אַ פּלאַקאַט אינעווייניק האָט דאָס הויז גוט פֿאַרדינט אַזאַ שם נאָך דעם וואָס דער רויטער־אַרמיי־כאָר האָט געגעבן אַ קאָנצערט דאָרטן אין די אַכציקער יאָרן.

במשך פֿון אַ פּאָר טעג און צוליב דער פֿאַרשײדן־⁠מיניקײט פֿון די באַטייליקטע וואָס זײַנען געקומען פֿון צען פֿאַרשידענע לענדער, זײַנען געווען מער ווי צוואַנציק סעסיעס, וואַרשטאַטן און רעפֿעראַטן וועגן כּלערליי טעמעס. מע האָט געהערט וועגן מוזיק און טעלעוויזיע אין הײַנטצײַטיקן שוועדן; אַ געשיכטע פֿון ייִדן אין „המקום“, אַמסטערדאַם, און נאָך נעענטער, וועגן ייִדישע שרײַבערס אין לאָנדאָן. אַ רעפֿעראַט וועגן „קוויר ייִדיש“ האָט אַרויסגערופֿן איבערראַשונג און געלעכטער ווען דער רעפֿערענט האָט באַוויזן אַז אַ סצענע פֿון דעם באַקאַנטן פֿילם „דער דיבוק“ האָט אויך אַ קווירן אונטערטעקסט.

איינער פֿון די באַטייליקטע, קאַראָל שאַ, שפּילט די מלכּה עליזאַבעט די צװײטע אין אַ פֿאָרשטעלונג אויפֿן סוף־וואָך Photo by Sarah Biskowitz

אין ענגלאַנד װײסט מען שױן אַז די גרופּע וואָס האָט אָרגאַניזירט דעם סוף־וואָך — דער ייִדיש־קאַפֿע־טרעסט — פֿירט רעגלמעסיק אָן מיט די „אָפֿן־מיקראָפֿאָן“־אונטערנעמונגען, און אויף דעם סוף־וואָך זײַנען דערפֿאַר געווען צוויי אַזעלכע סעסיעס וווּ מע האָט זיך געקענט פֿאַרװײַלן מיט אַלערליי פֿאָרשטעלונגען. אַ נײַ איבערגעזעצט וויגליד פֿון „פּיפּי לאַנגזאָקן“ איז ממש געווען פֿאַרכאַפּנדיק צו הערן, באַזונדערש ווײַל ס’איז געווען דאָס ערשטע מאָל וואָס אַן עולם האָט עס געהערט.

איין סקעטש האָט גענומען דעם פּרעמיס אַז די קיניגלעכע משפּחה רעדט בסוד ייִדיש אין דער היים, און שפּעטער האָט מען אויך געזונגען אַ ווערסיע פֿון דעם ליד „ביל ביילי“ (איצט „שׂרה גיטל“) וואָס איז אַמאָל געווען זייער באַליבט אין די ענגלישע קאַבאַרעטן. די קינדער האָבן אויך באַוויזן פֿאָרצושטעלן אַ פּיעסעלע וואָס זיי אַליין האָבן אויסגעטראַכט בעת איינעם פֿון די קינדער־סעסיעס. משה נאַדירס מאַריאָנעטן־שפּיל איז אויך פֿאָרגעשטעלט געוואָרן. בײַ נאַכט האָבן געוויסע אָנטיילנעמער גענומען טאַנצן אין קאָן אויף אַ „שטומען דיסקאָ“ — דאָס הייסט, טאַנצן צו דער מוזיק פֿון ייִדישע לידער וואָס נאָר זיי, די טענצער, קענען הערן פֿון זייערע הער־אַפּאַראַטן. פֿאַרשטייט זיך, האָבן זיי פֿאַר די אַנדערע באַטייליקטע אויסגעזען ווי עס פֿעלט זיי אַ קלעפּקע!

בײַם פֿוסבאָל־וואַרשטאַט Photo by Sarah Biskowitz

אַחוץ די וואַרשטאַטן פֿון טאַנץ, טעאַטער און געזאַנג איז אויך געווען איינער וועגן פֿוסבאָל, טעאָרעטיש און פּראַקטיש, און צום גליק האָט מען געהאַט אַ מבֿין אים צו פֿירן, דעם צען־יאָריקן יאָסל ניבאָרסקין. דער וואַרשטאַט האָט זיך געענדיקט מיט אַ מאַטש אונטער אַ שפּרײרעגן (לויט דעם ענגלישן מינהג) צווישן צוויי מאַנשאַפֿטן: „די מײַזלעך“ און „די קאַטשקעלעך“. מע האָט געשפּילט ביז אַ רעמי, ווען אַפֿילו די אמתדיקע קאַטשקעלעך וואָס האָבן אַרומגעוואַנדערט אין דרויסן זײַנען געווען גרייט אַרײַנצוגיין אינעווייניק כּדי זיך אָפּצוטריקענען אַ ביסל.

די גאַנצע פּראָגראַם הײַיאָר איז געווען מעגלעך צוליב די בײַשטײַערס  פֿון דער בנימין שעכטער פֿונדאַציע און דער אַרון און סאָניע פֿישמאַן פֿונדאַציע. קומענדיקעס יאָר וועט דער ייִדיש־סוף־וואָך אָבער נישט צוריקקומען קיין וואָרטלי. מע וועט זיך טרעפֿן אין אַ נײַעם פּלאַץ לעבן בירמינגהאַם, צוגעבנדיק נאָך אַ שפּילקע אין דער מאַפּע פֿון דעם כּסדר וואַקסנדיקן ייִדישלאַנד. אַלע קוקן מיר שוין אַרויס אויפֿן דריטן ייִדיש־סוף־וואָך.

A message from Forverts editor Rukhl Schaechter

I hope you appreciated this article. Before you move on, I wanted to ask you to support the Forvert's 127-year legacy — and its bright future.

In the past, the goal of the Forverts was to Americanize its readers, to encourage them to learn English well and to acculturate to American society. Today, our goal is the reverse: to acquaint readers — especially those with Eastern European roots — with their Jewish cultural heritage, through the Yiddish language, literature, recipes and songs.

Our daily Yiddish content brings you new and creative ways to engage with this vibrant, living language, including Yiddish Wordle, Word of the Day videos, Yiddish cooking demos, new music, poetry and so much more.

—  Rukhl Schaechter, Yiddish Editor

Support the Yiddish Forverts with a generous gift to the Forverts today!

Dive In

    Republish This Story

    Please read before republishing

    We’re happy to make this story available to republish for free, unless it originated with JTA, Haaretz or another publication (as indicated on the article) and as long as you follow our guidelines. You must credit the Forward, retain our pixel and preserve our canonical link in Google search.  See our full guidelines for more information, and this guide for detail about canonical URLs.

    To republish, copy the HTML by clicking on the yellow button to the right; it includes our tracking pixel, all paragraph styles and hyperlinks, the author byline and credit to the Forward. It does not include images; to avoid copyright violations, you must add them manually, following our guidelines. Please email us at [email protected], subject line “republish,” with any questions or to let us know what stories you’re picking up.

    We don't support Internet Explorer

    Please use Chrome, Safari, Firefox, or Edge to view this site.