ווידעאָ: פּראָפֿ’ דוד שניר ז”ל זינגט „דעם מילנערס טרערן“WATCH: Prof. David Shneer z’’l sings the Yiddish song, “A Miller’s Tears’’
דאָס ליד, אויפֿגעפֿירט אין אַ קאַבערעט־סטיל, איז געווען אַ טייל פֿון אַ פּראָגראַם וועגן דער האָלענדיש־ייִדישער זינגערין לין ילדתי.
Graphic by Angelie Zaslavsky
די ייִדיש־וועלט, ווי אויך דאָס געביט פֿון יודאַיִסטיק בכלל, האָט לעצטנס געליטן אַ שטאַרקן קלאַפּ מיט דער פֿריצײַטיקער פּטירה פֿונעם היסטאָריקער דוד שניר.
ווי אַ טייל פֿון זײַנע אַקאַדעמישע פֿאָרש־אַרבעטן האָט שניר געשטרעבט פֿאָרצושטעלן זײַנע אַרכיוואַלע אַנטפּלעקונגען אויף אַ פּאָפּולערן אופֿן. פֿון זײַנע פֿאָרשונגען וועגן דער האָלענדיש־ייִדישער זינגערין לין ילדתי איז אַרויסגעוואַקסן זײַן קאַבאַרעט־פּראָגראַם, „די קונסט איז מײַן וואָפֿן“, וואָס שילדערט, דורך געזאַנג, ילדתיס ראָלע בײַם פֿאַרזיכערן, אַז דער חורבן זאָל ניט פֿאַרגעסן ווערן אין מיזרח־דײַטשלאַנד.
די אָרגאַניזאַציע „ייִדישקייט“, פֿאַר וועמען שניר האָט געדינט ווי אַן עצה־געבער, האָט געמאַכט אַ ווידעאָ אין 2017 (אויבן), אין וועלכן שניר און די זינגערין דזשוליאַ אײַזנבערג פֿירן אויס זייער נוסח פֿון מאַרק וואַרשאַווסקיס „דעם מילנערס טרערן“.
שניר איז געווען איינער פֿון די סאַמע אינטערעסאַנטסטע דענקער אינעם פֿעלד פֿון יודאַיִסטיק, ווי אויך איינער פֿון די פּראָדוקטיווסטע בײַם פּובליקירן זײַנע פֿאָרש־אַרבעטן. ניט געקוקט אויף דעם וויפֿל אַרטיקלען און ביכער ער האָט אָנגעשריבן אין זײַן קורצן לעבן, האָט ער תּמיד געהאַט צײַט פֿאַר אַנדערע. בפֿרט איז ער שטענדיק געווען גרייט צו העלפֿן זײַנע יונגע קאָלעגעס.
מיר איז שטאַרק געפֿעלן געוואָרן וואָס שניר האָט ניט געהאַלטן אַז עס מוז תּמיד זײַן אַ מחיצה צווישן דער אַקאַדעמישער וועלט און דער פּאָפּולערער קולטור. אַזוי ווי זײַנע חבֿרים און קאָלעגעס אַנאַ שטערנשיס און עדי פּאָרטנוי, האָט ער געשטרעבט פֿאָרצושטעלן זײַנע פֿאָרשונגען סײַ אויף אַ וויסנשאַפֿטלעכן, סײַ אויף אַ פּאָפּולערן אופֿן. זײַן פּראָגראַם „די קונסט איז מײַן וואָפֿן“ איז בלויז איינער פֿון אַ ריי בײַשפּילן דערפֿון. ער האָט אויך אָרגאַניזירט, למשל, מוזיי־אויסשטעלונגען וועגן סאָוועטישע ייִדישע פֿאָטאָגראַפֿן.
לין ילדתיס נוסח פֿון „דעם מילנערס טרערן“, וואָס האָט אינספּירירט שנירס אויפֿטריט, קען מען הערן דאָ:
Why I became the Forward’s Editor-in-Chief
You are surely a friend of the Forward if you’re reading this. And so it’s with excitement and awe — of all that the Forward is, was, and will be — that I introduce myself to you as the Forward’s newest editor-in-chief.
And what a time to step into the leadership of this storied Jewish institution! For 129 years, the Forward has shaped and told the American Jewish story. I’m stepping in at an intense time for Jews the world over. We urgently need the Forward’s courageous, unflinching journalism — not only as a source of reliable information, but to provide inspiration, healing and hope.
Support our mission to tell the Jewish story fully and fairly.
